Transformacions.Traduccions.

Tibetà

Per Palyang Sherap

Gompa lhoe lhoe gyap ne doki dukidug. Tsangmey nangne mi dhe ringshoe dang bapchakpo dang khapu tsonta gohde dang khotsue marpo. Ani shendag mi dhe kampo dang ara bah mepa dang ani duks tana zsugu kyopo yoepa dang nepa dapo. Khontso tzangma kehcha nangla dhonang teh ne deshak ani mi kampo dhe kecha shedue thoktsam thoktsam gak doki yoepare.

-Metse nang la mitsangma la doetso yomare. Gemoshorwa sok nuyak sok, kyipotangyak sok khartuk deyak. Kheyak duetso la shiyak dati jegore.gang yinzena puko dentso knunyi dodue sosue tsonang hago ki yore.

- tsonang gare re?

-shikyok ki dima tampa … dene deh gom doki re.

____________

Image texte

Japonès

Per Hidetaka Yakura

彼らはゆっくりと歩を進めた。一番背の高い、白いものが混じった顎鬚を生やし、少し赤ら顔の男は品よく着こなしていた。もう一人の男は痩せ、髭は伸び放題。病み上がりに見えた。彼らは話し込んでいた。背の高い方は時々話をやめ、言葉を吟味するように髭に手をやった。

– 人生ですべてをやる時間はない。笑い、泣き、楽しみ、そして退屈する。人は生まれるやいなや死の準備をしなければならない。赤ん坊が泣くのは知っているから・・・

– 何を知っている？

– それは赤ん坊が嗅いでいるのが死の匂いだということを・・・そして、そのうち慣れてしまうのだ。

_________________

Alemany

Per Peter Stroink

Sie gingen langsam. Der grössere von ihnen war ein stattlicher Mann, gut gekleidet, mit einem grauen Bart und etwas rötlichen Wangen. Der andere, dünn und unrasiert, sah aus als ob er gerade eine Krankheit hinter sich habe. Sie waren in ein Gespräch vertieft und der grössere hielt von Zeit zu Zeit inne und fuhr mit der Hand über seinen Bart, als ob er die Worte so besser abwägen wolle.

- Im Leben gibt es nicht genug Zeit für Alles. Lachen und weinen, sich freuen und sich langweilen ….. und im Moment der Geburt muss man sich schon auf den Tod vorbereiten. Denn die Lust zum Weinen, die die Windelkinder haben kommt daher, dass sie es schon spüren.

- Sie spüren schon, was?

- Den Geruch des Todes um sie herum…. später gewöhnt man sich daran….

_________

Neerlandès

Per Nico Huurman

Ze liepen langzaam. De langste was een statige elegante man met een grijze baard en licht rode wangen; De ander, dun, ongeschoren, zag eruit alsof hij pas ziek was geweest. Ze werden opgenomen in het gesprek en de langste zweeg van tijd tot tijd en streelde zijn baard alsof hij zijn volgende woorden zorgvuldig wilde meten.

-Er is niet genoeg tijd om alles te doen in het leven. Lachen en huilen, vermaak en verdriet… meteen vanaf de geboorte moet je je voorbereiden op de dood. Het gehuil van baby’s laat duidelijk zien dat zij dit voelen.

-Wat voelen ze?

-Ze ruiken de verspreide geur van de dood… Beetje bij beetje raak je eraan gewend…